Suikervrije eiwitkoffie onder vuur: wat zit er echt in zo'n drankje?

Waar de zaak over gaat

Het gaat om de warme en ijskoude versies van de suikervrije vanille- en karamel-eiwitlatte en de vergelijkbare eiwitmatcha’s. Starbucks bracht die drankjes in september 2025 op de Amerikaanse kaart, als onderdeel van een vernieuwd menu. Advocatenkantoor Hagens Berman voert de zaak namens kopers uit Californië, New York en Washington.

De kern is eenvoudig. Amerikaanse regels staan de claim suikervrij alleen toe als er vrijwel geen suiker in een portie zit, minder dan een halve gram. In de grootste bekermaat (venti) zou het volgens de aanklagers om 13 tot 21 gram gaan. Starbucks zegt dat de claims nergens op slaan. Het bedrijf voegt naar eigen zeggen geen suiker toe en gebruikt suikervrije siroop voor de smaak. De suiker die er wel in zit, komt uit de melk met extra eiwit die als basis dient.

Het gaat hier om een Amerikaanse rechtszaak over Amerikaanse menukaarten. Of en in welke vorm deze drankjes in Nederland of België te koop zijn, staat daar los van. Voor wie thuis koffie zet is de zaak vooral een nuttige les in etiketten lezen.

Suikervrije siroop is nog geen suikervrije koffie

Melk bevat van nature melksuiker, oftewel lactose. Die proef je nauwelijks als zoet, maar op een voedingsetiket telt hij gewoon mee bij de suikers. Wie een latte bestelt, drinkt dus vooral melk met een shot espresso, en hoe groter de beker, hoe meer melksuiker erin zit. Kies je een suikervrije siroop, dan voeg je geen extra suiker toe, maar de suiker uit de melk blijft.

Dat is precies het verschil waar de zaak om draait. Starbucks zegt in feite dat er geen suiker is toegevoegd, de aanklagers zeggen dat suikervrij iets anders belooft dan dat. In Europa zou dezelfde discussie trouwens ook spelen, want daar mag suikervrij alleen op een product dat maximaal een halve gram suiker per 100 gram of milliliter bevat. Een latte met gewone melk haalt dat niet.

Let ook op bij lactosevrije melk. Daarin is de lactose gesplitst in twee kleinere suikers, waardoor die melk juist zoeter smaakt. Prima voor wie lactose slecht verdraagt, maar de suikers zijn niet verdwenen.

Wat je krijgt in een kant-en-klare eiwitkoffie

Een eiwitkoffie uit een koffiebar of een flesje uit het koelvak bestaat meestal uit drie lagen. De basis is melk of een melk met extra eiwit, daar komt koffie bij, en de smaak komt van een siroop of zoetstof. Soms wordt er ook nog eiwitpoeder doorheen gemengd. Het eiwit komt dan vrijwel altijd uit melk.

Ons eerlijke oordeel is dat je voor zo’n drankje vooral betaalt voor gemak en smaak. Het eiwit is echt, de suikervrije belofte vaak minder hard dan het etiket doet vermoeden. Wie wil weten wat er in een flesje of beker zit, kijkt op het etiket naar de regel suikers onder koolhydraten en naar de portiegrootte, niet naar de grote letters op de voorkant.

Zo maak je eiwitkoffie thuis zonder toegevoegde suiker

Thuis heb je zelf in de hand wat erin gaat, en het is minder ingewikkeld dan het klinkt. De makkelijkste route is een eiwitmelk uit de supermarkt gebruiken in plaats van gewone melk. Hoe die zich gedraagt onder de stoomlans lees je in ons stuk over eiwitmelk in je koffie opschuimen.

Wat je nodig hebt.

• Espresso of sterke koffie, uit een espressomachine, moka of AeroPress
• Eiwitmelk of gewone halfvolle melk (supermarkt)
• Eventueel ongezoet eiwitpoeder zonder smaak (drogist of supermarkt)
• Een melkopschuimer of een garde
• Voor smaak een snuf kaneel, een paar druppels vanille-extract of wat cacao

Zet eerst je koffie. Gebruik je eiwitpoeder, roer of schud dat dan door de koude melk voordat je die verwarmt of opschuimt; poeder dat je direct in hete espresso gooit, gaat al snel klonteren. Verwarm de melk niet te heet, want eiwitrijke melk krijgt dan sneller een vlies en een gekookte smaak. Giet de melk op de koffie en maak hem op smaak met kaneel of vanille in plaats van siroop.

Liever koud? Schud espresso met ijs en eiwitmelk kort in een shaker of jampot, zoals bij een shaken espresso. Het eiwit geeft een vol mondgevoel, zodat je de zoetheid minder mist dan je zou denken.

Helemaal suikervrij wordt het met melk nooit, en dat hoeft ook niet. Het verschil met een kant-en-klare variant is dat je weet waar de suiker vandaan komt, en dat er niets bij komt wat je er zelf niet in hebt gedaan.